Artık uyandığımda odanın içi güneşle dolmuş oluyor. Genelde mutlu uyanırım, pek huysuzluğum yoktur, ama güneşi gördüm mü, şeker gibi oluyorum. Ve neden güneşi tanrı kabul ettikleri daha iyi anlıyorum :)

Hoşgeldin bahaaar... Bugün mont giymedim :) Uzun kapüşonlu bir hırka giydim onun yerine. Babaannemin ördüğü :) Baharı da hırkamı da babaannemi de çok seviyorum...

İçimde bir kıpırtı var bugün, geçen haftaki bezginlik yok.

Belki işleri biraz olsun yoluna koymayı başardığımdandır,

Belki de pencereyi tıklatan bahardan.

Hani kapının arkasında koca kaban asılı durmasa,

çekmecenin üzerinde bere, üzerimde kazak;

Hani ellerim buz kesmiş olmasa,

yemekten dönerken yüz felci geçirmekten korktuğumu bilmesem;

Hani sadece camdan baksam,

çam ağaçlarına vurmuş şu güneşi görüyor olsam

ve bulutları; şeker pembesi;

bahar geldi sanırdım.